تبیین مدل طراحی شهری سلامت‌محور-هوشمند در مقیاس فضاهای عمومی شهری؛ مطالعۀ موردی: میدان شهرداری رشت

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای شهرسازی، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه معماری و شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استاد، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.

4 استادیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

چکیده

در دهه‌های اخیر، گسترش فناوری‌های هوشمند و تحولات اجتماعی‌کالبدی شهرها، ضرورت بازتعریف مفاهیم «شهر سالم» و «شهر هوشمند» را در مقیاس فضای شهری آشکار ساخته است. با وجود توسعۀ چهارچوب‌های نظری در این حوزه، انتقال این مفاهیم به سطح طراحی فضاهای عمومی و اعتبارسنجی تجربی آن‌ها کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین و اعتبارسنجی تجربی مدل طراحی شهری سلامت‌محور-هوشمند در مقیاس فضای شهری انجام شده است. در مرحلۀ نخست، چهارچوب مفهومی اولیه براساس تحلیل ادبیات نظری و پالایش شاخص‌ها تدوین شد و ۳۸ شاخص در قالب ابزار میدانی عملیاتی شد. داده‌های پژوهش از طریق پرسش‌نامه و با حجم نمونۀ ۱۲۹ نفر در میدان شهرداری رشت گردآوری شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به استخراج ۹ عامل و تثبیت ۳۵ شاخص نهایی منجر شد که در مجموع ۶۳درصد از واریانس کل را تبیین می‌کنند. در ادامه، به‌منظور اعتبارسنجی تجربی مدل و سنجش میزان اثرگذاری عوامل استخراج‌شده بر متغیر وابسته، از تحلیل رگرسیون خطی چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد مدل پژوهش از برازش قابل‌قبول برخوردار است (ضریب تعدیل‌یافته: ۰.۴۱۹) و عامل تنوع کاربری و فعالیت با ضریب بتای ۰.۴۷۲ بیشترین تأثیر را بر تحقق طراحی شهری سلامت‌محور-هوشمند در میدان شهرداری رشت دارد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که تحقق فضای شهری سلامت‌محور–هوشمند در گرو تعامل چندبعدی عواملی نظیر تنوع کاربری و فعالیت، جذابیت بصری، کیفیت مکان، دسترسی و خدمات رفاهی است. نتایج همچنین حاکی از آن است که شاخص‌های کثرت اجتماعی و قومی، تنوع کاربری، دسترسی به فضاهای نشستن و استراحت، دسترسی به فضای سبز و آسایش صوتی به‌عنوان شاخص‌های کلیدی و تعیین‌کننده در میدان شهرداری رشت عمل می‌کنند. چهارچوب ارائه‌شده می‌تواند مبنایی برای اولویت‌بندی مداخلات طراحی و سیاست‌گذاری در فضاهای عمومی شهری فراهم آورد و الگویی عملیاتی برای پیوند مفاهیم شهر سالم و شهر هوشمند در مقیاس طراحی شهری ارائه دهد.

تازه های تحقیق

  • تبیین و توسعۀ چهارچوبی مفهومی و یکپارچه برای طراحی فضای شهری سلامت‌محور-هوشمند در میدان شهرداری رشت.
  • اعتبارسنجی تجربی مدل پیشنهادی با بهره‌گیری از تحلیل عاملی اکتشافی و رگرسیون چندمتغیره براساس ادراک کاربران در میدان شهرداری رشت.
  • ابعاد و شاخص‌های مدل طراحی شهری سلامت‌محور-هوشمند در مقیاس فضاهای عمومی شهریِ میدان شهرداری رشت، شامل تنوع کاربری و فعالیت، جذابیت بصری، کیفیت مکان، دسترسی، خدمات رفاهی و بهداشتی، رونق اقتصادی، زیرساخت‌های شهری و پایداری شهری می‌شوند.
  • شاخص‌های کلیدی مؤثر بر طراحی فضای شهری سلامت‌محور-هوشمند عبارت‌اند از: تنوع اجتماعی و کاربری، دسترسی به فضاهای سبز، نشستن و آسایش صوتی.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Elucidating a Healthy- Smart Urban Design Model at the Scale of Public Urban Spaces: A Case Study of Municipality Square, Rasht

نویسندگان [English]

  • Anahita Tabaeian 1
  • Seyed Ali Nouri 2
  • Mostafa Behzadfar 3
  • Ahmad Khalili 4
1 Ph.D. Candidate in Urban Planning. Department of Architecture and Urban Planning, Faculty of Engineering, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Assistant Professor. Department of Architecture and Urban Planning, Faculty of Engineering, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
3 Professor, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urbanism, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran
4 Assistant Professor, Department of Urban and Regional Planning, Faculty of Architecture and Urbanism, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran.
چکیده [English]

In recent decades, the rapid expansion of smart technologies, together with socio-spatial transformations in cities, has underscored the need to redefine the concepts of the “healthy city” and the “smart city” at the scale of urban public spaces. Although theoretical frameworks in this field have been widely developed, their translation into practical urban design and empirical validation remains limited. This study aims to conceptualize and empirically validate a healthy- smart urban design model at the urban space scale.
In the first stage, an initial conceptual framework was developed through a comprehensive literature review and refinement of indicators, resulting in 38 indicators operationalized in a field survey. Data were collected via a questionnaire from 129 respondents in Municipality Square, Rasht. Exploratory factor analysis (EFA) yielded nine factors and 35 final indicators, explaining 63% of the total variance.
To further validate the model and examine the influence of extracted factors on the dependent variable, multiple linear regression analysis was conducted. The results indicate that the model has an acceptable fit (Adjusted R² = 0.419). Among the identified factors, land-use and activity diversity exerts the strongest effect (β = 0.472) on achieving a healthy- smart urban space.
The findings highlight that such spaces are shaped by the multidimensional interaction of factors including land-use and activity diversity, visual attractiveness, place quality, accessibility, and welfare services. Additionally, key determinants include social and ethnic diversity, access to seating and resting areas, access to green spaces, and acoustic comfort.
The proposed framework provides a practical basis for prioritizing urban design interventions and policy-making, while offering an operational model for integrating healthy- smart city principles at the scale of urban public spaces.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Urban Design
  • Healthy City
  • Smart City
  • Exploratory Factor Analysis
  • Rasht Municipality Square

مراجع

  • اسدی، احمد، احدنژاد روشتی، محسن، و زادولی خواجه، شاهرخ. (۱۴۰۲). تدوین الگوی توسعۀ شهر هوشمند با تأکید بر شاخص‌های شهر آموزش‌دهنده (مطالعۀ موردی: شهر قائن). جغرافیا و توسعۀ فضای شهری، ۱۰(۳)، ۱–۲۰. https://doi.org/10.22067/jgusd.2022.72739.1109
  • اکراسردشتی، آمنه، و سجادزاده، حسن. (۱۴۰۰). سنجش و ارزیابی کیفیت پیاده‌راه‌های شهری از منظر شهر خلاق (مورد مطالعاتی: پیاده‌راه مرکزی کلان‌شهر رشت). معماری و شهرسازی آرمان‌شهر، ۱۴(۳۴)، ۱۶۹–۱۸۱. https://doi.org/10.22034/aaud.2020.202474.2006
  • بهزادفر، مصطفی. (۱۳۹۹). اصول طراحی دالان‌های دروازه‌ای شهر. تهران: دانشگاه علم‌وصنعت ایران.
  • پوراحمد، احمد، زیاری، کرامت‌الله، حاتمی‌نژاد، حسین، و پارساپشاه‌آبادی، شهرام. (۱۳۹۷). تبیین مفهوم ویژگی‌های شهر هوشمند. باغ نظر، ۱۵(۵۸)، ۵–۲۶.
  • تقوایی، مسعود، و شفیعی، مرجان. (۱۴۰۲). تحلیلی بر شاخص‌های مؤثر بر تحقق هوشمندسازی در مناطق شهری (مطالعۀ موردی: شهر اصفهان). جغرافیا و توسعۀ فضای شهری، ۳(۱۰)، ۲۱–۴۲. https://doi.org/10.22067/jgusd.2022.73014.1117
  • تقوی زنجانی، تقی، و ابراهیمی، لیلا. (۱۴۰۰). تبیین الگوی نوسازی بافت فرسوده در انتظام رویکرد شهر سالم (نمونۀ موردی: محلات فرسودۀ شهر قائم‌شهر). آمایش محیط، (۵۴)، ۱۹۵–۲۱۴.
  • توانایی مروی، لاله، بهزادفر، مصطفی، و مفیدی شمیرانی، سیدمجید. (۱۴۰۱). واکاوی چالش‌های پیش روی تحقق‌پذیری شهر هوشمند (مطالعۀ موردی: شهر مشهد). مجلۀ شهر پایدار، ۵(۱)، ۴۵–۵۸. https://doi.org/10.22034/jsc.2022.311642.1578
  • رجبی جورشری، مجید، عضدی، طوبی امیر، رحیم، سرور، و توکلی‌نیا، جمیله. (۱۴۰۲). ارزیابی تحقق شهر هوشمند با تأکید بر رویکرد کیفیت زندگی شهری (مطالعۀ موردی: منطقۀ ۲ شهر تهران). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، ۲۳(۷۰)، ۴۸۷–۵۰۴.
  • رحیمی، محمد، و پازند، فاطمه. (۱۳۹۶). تحلیل و ارزیابی کیفیت زندگی شهری با رویکرد شهر سالم (مطالعۀ موردی: شهر کرمان). فصلنامۀ برنامه‌ریزی منطقه‌ای، ۷(۲۵)، ۶۹–۸۲.
  • زبردست، اسفندیار، خلیلی، احمد، و دهقانی، مصطفی. (۱۳۹۲). کاربرد روش تحلیل عاملی در شناسایی بافت فرسوده. هنرهای زیبا، ۱۸(۲)، ۲۷–۴۲.
  • زمانزاده دربان، زمزم. (۱۳۹۷). تحلیل ابعاد پایداری در پروژه‌های «شهر سالم» و ارائۀ راهکارهای تحقق‌بخشی در ایران. مدیریت شهری، ۱۷(۵۰)، ۲۱۵–۲۳۵.
  • زیاری، کرامت‌الله، آروین، محمود، و بذرافکن، شهرام. (۱۳۹۷). بررسی تأثیر سرمایۀ اجتماعی بر تحقق شهر سالم (مطالعۀ موردی: بندر ماهشهر). مطالعات جامعه‌شناختی شهری، ۲۹(۸)، ۱۳۸–۱۷۰.
  • ساکت حسنلوئی، میثم، آقابگلو، شاهین، قنبری، عاطفه، و رضایی، علی. (۱۴۰۲). ارزیابی مؤلفه‌های شهر سالم در مواجهه با بیماری‌های پاندمیک (مطالعۀ موردی: تحلیل تطبیقی مناطق پنج‌گانۀ شهر ارومیه). مطالعات بین‌رشته‌ای در تعالی معماری و شهرسازی، ۲(۱)، ۵۷–۷۴. https://doi.org/10.30495/jisaud.2023.1989156.1075
  • سعیدی منفرد، ساناز، و گلرو، امیر. (۱۳۹۸). ارزیابی ارتقای سلامت روان در فضاهای رهاشدۀ شهری با محوریت شکل‌گیری شهر سالم (مطالعۀ موردی: شهر مشهد). جغرافیا و روابط انسانی، ۲(۲)، ۵۸–۸۲.
  • سلیمی سبحان، محمدرضا، و منصوری، بابر. (۱۳۹۹). ارزیابی شاخص‌های شهر سالم با استفاده از مدل تاپسیس فازی (نمونۀ موردی: مناطق ده‌گانۀ شهر شیراز). جغرافیای کاربردی، ۱۶(۳۲)، ۵۴–۶۴.
  • شاطریان، محسن، حیدری سورشجانی، رسول، و فلاحتی، فرشاد. (۱۳۹۹). ارزیابی شاخص‌های کیفیت زندگی شهری با رویکرد شهر سالم (مطالعۀ موردی: بافت‌های فرسودۀ شهر کاشان). جغرافیای اجتماعی شهری، ۷(۱)، ۶۵–۸۰. https://doi.org/10.22103/JUSG.2020.2005
  • شامی، محمدرضا، بیگدلی‌راد، وحید، و معینی‌فر، مریم. (۱۴۰۱). ارزیابی و سنجش شاخص‌های کیفیت زندگی هوشمند شهری در شهر تهران. مجلۀ شهر پایدار، ۵(۴)، ۱۷۷–۱۹۲. https://doi.org/10.22034/jsc.2022.297019.1513
  • شفاعتی، آرزو، ولی‌زاده، رضا، رحیمی، اکبر، و پناهی، علی. (۱۴۰۲). تحلیلی بر تأثیر عوامل شهر هوشمند در توسعۀ میان‌افزای بافت‌های فرسودۀ شهری (مورد بافت قدیمی تبریز). پژوهش‌های بوم‌شناسی شهری، (۳۲)، ۷۷–۹۶. https://doi.org/10.30473/grup.2021.50446.2478
  • علوی، سیدعلی، عبودی، محمدرضا، و دانشور، مهناز. (۱۳۹۷). سنجش شاخص‌های ذهنی کیفیت زندگی شهری با رویکرد شهر سالم (مطالعۀ موردی: شهر بهبهان). آمایش جغرافیایی فضا، ۸(۲۸)، ۱–۱۸.
  • علی‌عباس شهیر، نسیم، حسین‌زاده دلیر، کری، و نظم‌فر، حسین. (۱۴۰۲). تحلیل روند توسعۀ شهر تبریز با رویکرد شهر هوشمند به‌روش معادلات ساختاری. جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، ۱۳(۵۲)، ۵۱۱–۵۲۶. https://doi.org/10.22034/jgeoq.2022.319754.3466
  • فصیحی، حبیب‌الله، رضاییان، هانی، و حسینی، سیده مهشید. (۱۴۰۰). تحلیل فضایی شاخص‌های شهر سالم در شهر جدید سهند. جغرافیا و برنامه‌ریزی، ۲۵(۷۸)، ۳۰۹–۳۲۱. https://doi.org/10.22034/gp.2021.43017.2747
  • مدنی‌پور، علی. (۱۳۷۹). طراحی فضای شهری: نگرشی بر فرآیندی اجتماعی-مکانی اثر (فرهاد مرتضایی، مترجم). تهران: شرکت پردازش و برنامه‌ریزی شهری.
  • مصدق، نسرین، نظم‌فر، حسین، و نوروزی‌ثانی، پرویز. (۱۳۹۹). امکان‌سنجی تحقق شهر هوشمند در شهر اردبیل با تکیه بر شاخص‌های رشد هوشمند. جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، ۱۰(۴۰)، ۷۷۸‌ـ‌۷۹۴.
  • نظم‌فر، حسین، منتظر، فرامرز، جمالی‌نسب، جابر، و قلی‌نیا، صادق. (۱۳۹۷). ارزیابی سکونتگاه‌های شهری استان گلستان با رویکرد شهر سالم. جغرافیا و روابط انسانی، ۱(۳)، ۷۰۶–۷۲۵.
  • همقدم، نوشا، زیاری، کرامت‌الله، حاتمی‌نژاد، حسین، پوراحمد، احمد، و زنگنه‌شهرکی، سعید. (۱۴۰۲). ارائۀ پیشران‌های کلیدی آیندۀ حکمروایی شهری هوشمند (مطالعۀ موردی: شهر رشت). مطالعات جغرافیایی نواحی ساحلی، ۴(۱)، ۱۷–۴۰. https://doi.org/10.22124/gscaj.2023.22422.
  • واعظی، مهزاد، وطن‌پرست، مهدی، و معتمدی، محمد. (۱۴۰۳). نقش هوشمندسازی در مدیریت شهری با تأکید بر شهرداری منطقۀ یک مشهد. پژوهش‌های جغرافیای انسانی، ۵۶(۲)، ۸۱–۹۶. https://doi.org/10.22059/jhgr.2023.350600.1008561
  • Akrasardashti, A., & Sajadzadeh, H. (2021). Evaluation of urban pedestrian pathways from the perspective of the creative city (Case study: Central pedestrian path of Rasht metropolis). Armanshahr Architecture and Urban Development, 14(34), 169–181. https://doi.org/10.22034/aaud.2020.202474.2006 [In Persian]
  • Alavi, S. A., Abboudi, M. R., & Daneshvar, M. (2018). Assessment of subjective urban quality of life indicators with a healthy city approach (Case study: Behbahan). Geographical Spatial Planning, 8(28), 1–18. [In Persian]
  • Albino, V., Berardi, U., & Dangelico, R. M. (2015). Smart cities: Definitions, dimensions, performance, and initiatives. Journal of Urban Technology, 22(1), 3–21. https://doi.org/10.1080/10630732.2014.942092
  • Aliabbas Shahir, N., Hosseinzadeh Delir, K., & Nazmfar, H. (2023). Analysis of Tabriz urban development trend based on the smart city approach using structural equation modeling. Geography (Regional Planning), 13(52), 511–526. https://doi.org/10.22034/jgeoq.2022.319754.3466 [In Persian]  
  • Alizadeh, H., & Sharifi, A. (2023). Societal smart city: Definition and principles for post-pandemic urban policy and practice. Cities, 134, 104207. https://doi.org/10.1016/j.cities.2023.104207
  • Alves, L. (2019). Healthy cities and smart cities: A comparative approach. Revista Caminhos de Geografia, 31, e47004.
  • Antwi-Afari, P., Owusu-Manu, D.-G., Simons, B., Debrah, C., & Ghansah, F. A. (2021). Sustainability guidelines to attaining smart sustainable cities in developing countries: A Ghanaian context. Sustainable Futures, 3, 100044. https://doi.org/10.1016/j.sftr.2021.100044
  • Araral, E. (2020). Why do cities adopt smart technologies? Contingency theory and evidence from the United States. Cities, 106, 102873. https://doi.org/10.1016/j.cities.2020.102873
  • Asadi, A., Ahadnezhad Roshti, M., & Zadoli Khajeh, S. (2023). Developing a smart city model with emphasis on educating city indicators (Case study: Qaen). Geography and Urban Space Development, 10(3), 1–20. https://doi.org/10.22067/jgusd.2022.72739.1109 [In Persian]
  • Barton, H., & Grant, M. (2006). A health map for the local human habitat. Journal of the Royal Society for the Promotion of Health, 126(6), 252–253. https://doi.org/10.1177/1466424006070466
  • Behzadfar, M. (2020). Principles of designing urban gateway corridors. Tehran: Iran University of Science and Technology. [In Persian]
  • Benites, A. J., & Simões, A. F. (2021). Assessing the urban sustainable development strategy: An application of a smart city services sustainability taxonomy. Ecological Indicators, 127, 107734. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2021.107734
  • Bibri, S. E. (2019). The IoT for smart sustainable cities of the future. Sustainable Cities and Society, 38, 230–242.
  • Bibri, S. E., & Krogstie, J. (2017). Smart sustainable cities of the future: An extensive interdisciplinary literature review. Sustainable Cities and Society, 31, 183–212. https://doi.org/10.1016/j.scs.2017.02.016
  • Bubelíny, O., & Kubina, M. (2021). Impact of the concept smart city on public transport. Transportation Research Procedia, 55, 1361–1367.
  • Capolongo, S., Gola, M., Di Noia, M., Nickolova, M., Nachiero, D., Rebecchi, A., Settimo, G., Vittori, G., & Buffoli, M. (2016). Social sustainability in healthcare facilities: A rating tool for analysing and improving social aspects in environments of care. Annali dell'Istituto Superiore di Sanità, 52(1), 15–23. https://doi.org/10.4415/ANN_16_01_06
  • Caragliu, A., Del Bo, C., & Nijkamp, P. (2011). Smart cities in Europe. Journal of Urban Technology, 18(2), 65–82. https://doi.org/10.1080/10630732.2011.601117
  • Carmona, M. (2019). Principles for public space design, planning to do better. Urban Design International, 24(1), 47–59. https://doi.org/10.1057/s41289-018-0070-3
  • De Leeuw, E., Green, G., Dyakova, M., Spanswick, L., & Palmer, N. (2015). European Healthy Cities evaluation: Conceptual framework and methodology. Health Promotion International, 30(Suppl_1), i8–i17.
  • De Marco, A., & Mangano, G. (2021). Evolutionary trends in smart city initiatives. Sustainable Futures, 3, 100052.
  • Fasihi, H., Rezaeian, H., & Hosseini, S. M. (2021). Spatial analysis of healthy city indicators in Sahand new town. Geography and Planning, 25(78), 309–321. https://doi.org/10.22034/gp.2021.43017.2747 [In Persian]
  • Gehl, J. (2011). Life between buildings: Using public space (6th ed.). Island Press.
  • Giffinger, R., & Gudrun, H. (2010). Smart cities ranking: An effective instrument for the positioning of cities? ACE: Architecture, City and Environment, 4, 7–26.
  • Giles-Corti, B., Lowe, M., & Arundel, J. (2020). Achieving the SDGs: Evaluating indicators to benchmark and monitor progress towards healthy and sustainable cities. Health Policy, 124(6), 581–590. https://doi.org/10.1016/j.healthpol.2019.03.001
  • Giles-Corti, B., Vernez-Moudon, A., Reis, R., Turrell, G., Dannenberg, A. L., Badland, H., Foster, S., Lowe, M., Sallis, J. F., Stevenson, M., & Owen, N. (2016). City planning and population health: A global challenge. The Lancet, 388(10062), 2912–2924. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(16)30066-6
  • Hamghadam, N., Ziari, K., Hataminejad, H., Pourahmad, A., & Zangeneh-Shahraki, S. (2023). Identifying key drivers of future smart urban governance (Case study: Rasht). Geographical Studies of Coastal Areas, 4(1), 17–40. https://doi.org/10.22124/gscaj.2023.22422 [In Persian]
  • Huovila, A., Bosch, P., & Airaksinen, M. (2019). Comparative analysis of standardized indicators for smart sustainable cities: What indicators and standards to use and when? Cities, 89, 141–153. https://doi.org/10.1016/j.cities.2019.01.029
  • Iamtrakul, P., & Chayphong, S. (2023). Factors affecting the development of a healthy city in suburban areas, Thailand. Journal of Urban Management, 12(3), 208–220. https://doi.org/10.1016/j.jum.2023.04.002
  • Khomenko, S., Nieuwenhuijsen, M., Ambròs, A., Wegener, S., & Mueller, N. (2020). Is a liveable city a healthy city? Health impacts of urban and transport planning in Vienna, Austria. Environmental Research, 183, 109238. https://doi.org/10.1016/j.envres.2020.109238
  • Li, T., Fang, Y., Zeng, D., Shi, Z., Sharma, M., Zeng, H., & Zhao, Y. (2020). Developing an indicator system for a healthy city: Taking an urban area as a pilot. Risk Management and Healthcare Policy, 13, 83–92.
  • Lim, Y., Edelenbos, J., & Gianoli, A. (2024). What is the impact of smart city development? Empirical evidence from a smart city impact index. Urban Governance, 4(1), 47–55. https://doi.org/10.1016/j.ugj.2023.11.003
  • Luo, J., Chan, E. H. W., Du, J., Feng, L., Jiang, P., & Xu, Y. (2022). Developing a health-spatial indicator system for a healthy city in small and midsized cities. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19, 3294. https://doi.org/10.3390/ijerph19063294
  • Madani-Pour, A. (2000). Urban space design (F. Mortezaei, Trans.). Tehran: Urban Processing and Planning Company. [In Persian]
  • Mosadegh, N., Nazmfar, H., & Norouzi-Sani, P. (2020). Feasibility of smart city implementation in Ardabil based on smart growth indicators. Geography (Regional Planning), 10(40), 778–794. [In Persian]
  • Mouton, M., Ducey, A., Green, J., Hardcastle, L., Hoffman, S., Leslie, M., & Rock, M. (2018). Towards ‘smart cities’ as ‘healthy cities’: Health equity in a digital age. Canadian Journal of Public Health.
  • Nazmfar, H., Montazer, F., Jamali-Nasab, J., & Gholinia, S. (2018). Evaluation of urban settlements in Golestan Province based on the healthy city approach. Geography and Human Relations, 1(3), 706–725. [In Persian]
  • Nicolas, C., Kim, J., & Chi, S. (2021). Natural language processing-based characterization of top-down communication in smart cities for enhancing citizen alignment. Sustainable Cities and Society, 66, 102674. https://doi.org/10.1016/j.scs.2020.102674
  • Palutturi, S., Saleh, L. M., Rachmat, M., Malek, J. A., & Nam, E. W. (2021). Principles and strategies for communities empowerment in creating Makassar healthy city, Indonesia. Gaceta Sanitaria, 35(Suppl 1), S46–S48. https://doi.org/10.1016/j.gaceta.2020.12.013
  • Pineo, H., Zimmermann, N., Cosgrave, E., Aldridge, R. W., Acuto, M., & Rutter, H. (2018). Promoting a healthy cities agenda through indicators: Development of a global urban environment and health index. Cities & Health, 2(1), 27–45. https://doi.org/10.1080/23748834.2018.1429180
  • Pourahmad, A., Ziari, K., Hataminejad, H., & Parsapajouh Abadi, S. (2018). Explaining the concept and characteristics of the smart city. Bagh-e Nazar, 15(58), 5–26. [In Persian]
  • Rahimi, M., & Pazand, F. (2017). Analysis and evaluation of urban quality of life with a healthy city approach (Case study: Kerman). Regional Planning Quarterly, 7(25), 69–82. [In Persian]
  • Rajabi Jourshari, M., Ozdi, T. A., Rahim, S., & Tavakoli-Nia, J. (2023). Evaluation of smart city realization with emphasis on urban quality of life approach (Case study: District 2 of Tehran). Applied Research in Geographical Sciences, 23(70), 487–504. [In Persian]
  • Saeidi Monfared, S., & Golrou, A. (2019). Evaluation of mental health promotion in abandoned urban spaces with emphasis on healthy city formation (Case study: Mashhad). Geography and Human Relations, 2(2), 58–82. [In Persian]
  • Saket Hasanlouei, M., Aghabaghlou, S., Ghanbari, A., & Rezaei, A. (2023). Evaluation of healthy city components in dealing with pandemic diseases (Case study: Comparative analysis of five districts of Urmia). Interdisciplinary Studies in Architecture and Urban Development, 2(1), 57–74. https://doi.org/10.30495/jisaud.2023.1989156.1075 [In Persian]
  • Salimi Sobhan, M. R., & Mansouri, B. (2020). Evaluation of healthy city indicators using fuzzy TOPSIS model (Case study: Ten districts of Shiraz). Applied Geography, 16(32), 54–64. [In Persian]
  • Shafaati, A., Valizadeh, R., Rahimi, A., & Panahi, A. (2023). An analysis of the impact of smart city factors on infill development of worn-out urban fabrics (Case study: Old texture of Tabriz). Urban Ecology Research, 32, 77–96. https://doi.org/10.30473/grup.2021.50446.2478 [In Persian]
  • Shami, M. R., Bigdeli-Rad, V., & Moeinifar, M. (2022). Evaluation and measurement of smart urban quality of life indicators in Tehran. Sustainable City Journal, 5(4), 177–192. https://doi.org/10.22034/jsc.2022.297019.1513 [In Persian]
  • Sharifi, A. (2019). A critical review of selected smart city assessment tools and indicator sets. Journal of Cleaner Production, 233, 1269–1283. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.06.172
  • Shaterian, M., Heydari Sureshjani, R., & Fallahati, F. (2020). Evaluation of urban quality of life indicators with a healthy city approach (Case study: Worn-out fabrics of Kashan). Urban Social Geography, 7(1), 65–80. https://doi.org/10.22103/JUSG.2020.2005 [In Persian]
  • Silva, B. N., Khan, M., & Han, K. (2018). Towards sustainable smart cities: A review of trends, architectures, components, and open challenges. Sustainable Cities and Society, 38, 697–713. https://doi.org/10.1016/j.scs.2018.01.053
  • Summerskill, W., Wang, H. H., & Horton, R. (2018). Healthy cities: Key to a healthy future in China. The Lancet, 391(10135). https://doi.org/10.1016/S0140-6736(18)30608-1
  • Taghavi Zanjani, T., & Ebrahimi, L. (2021). Explaining the regeneration model of worn-out urban fabric based on the healthy city approach (Case study: Worn-out neighborhoods of Qaemshahr). Environmental Planning, 54, 195–214. [In Persian]
  • Taghvaei, M., & Shafiei, M. (2023). An analysis of effective indicators in achieving smartization in urban areas (Case study: Isfahan). Geography and Urban Space Development, 3(10), 21–42. https://doi.org/10.22067/jgusd.2022.73014.1117 [In Persian]
  • Tavanaei Marvi, L., Behzadfar, M., & Mofidi Shomirani, S. M. (2022). Investigating challenges facing the realization of smart cities (Case study: Mashhad). Sustainable City Journal, 5(1), 45–58. https://doi.org/10.22034/jsc.2022.311642.1578 [In Persian]
  • UN-Habitat. (2020). World Cities Report 2020: The value of sustainable urbanization. https://unhabitat.org
  • Vaezi, M., Vatanparast, M., & Motamedi, M. (2024). The role of smartization in urban management with emphasis on Municipality District 1 of Mashhad. Human Geography Research, 56(2), 81–96. https://doi.org/10.22059/jhgr.2023.350600.1008561 [In Persian]
  • World Health Organization. (2020). World health statistics overview.
  • Yigitcanlar, T., Kamruzzaman, M., Foth, M., Sabatini, J., da Costa, E., & Ioppolo, G. (2018). Can cities become smart without being sustainable? A systematic review of the literature. Sustainable Cities and Society, 45, 348–365.
  • Zabardast, E., Khalili, A., & Dehghani, M. (2013). Application of factor analysis method in identifying worn-out urban fabrics. Fine Arts Journal, 18(2), 27–42. [In Persian]
  • Zamanzadeh Darban, Z. (2018). Analysis of sustainability dimensions in “healthy city” projects and proposing implementation strategies in Iran. Urban Management, 17(50), 215–235. [In Persian]
  • Ziafati Bafarasat, A., Cheshmehzangi, A., & Ankowska, A. (2023). A set of 99 healthy city indicators for application in urban planning and design. Sustainable Development, 31(3), 1978–1989. https://doi.org/10.1002/sd.2499
  • Ziari, K., Arvin, M., & Bazrafkan, S. (2018). Investigating the effect of social capital on the realization of a healthy city (Case study: Bandar Mahshahr). Urban Sociological Studies, 29(8), 138–170. [In Persian]

فایل ها

سابقه مقاله

  • تاریخ دریافت: 02 فروردین 1405
  • تاریخ بازنگری: 12 اردیبهشت 1405
  • تاریخ پذیرش: 25 اردیبهشت 1405
  • تاریخ اولین انتشار: 02 خرداد 1405
  • تاریخ انتشار: 31 خرداد 1405

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار